Sunday, 28 June 2020

kavita 1











                मुक्ती

किती भिरभिर होती माझ्या सुखदुःखांची

अन् किती नात्यांचे  आवळलेले पाश

किती पायी बेड्या गतकाळाच्या होत्या

अन् पाठीवरती ओझे आठवणींचे

मी गुंतुन असता माझ्या माझ्याभवती

मज अवचित दिसली कितीतरी आयुष्ये

या कालौघाच्या अखंड काठावरती

ही गगनाला टेकत जाती शिखरे

अन् खोल तळाशी द-या किती भयकारी

या अगाध जगती जीव रजःकण माझा

अन् सारी नाती तकलादू धाग्यांची

मज झाले असले विराट दर्शन सखये

त्या पैलतीरीची ऐकू आली हाक

अन् क्षणार्धात मग तुटून पडले बंध
                                                                                                                                                                                                         
                                                        मी माझी उरले एकटीच विश्वात

No comments:

Post a Comment